А дид сыдыть, даверчывый, як вутка!

И но й чыкае ат Тамарки буськ

Сарву траву и к вам сайду, маи ж вы девы!
И зары во прам к ножкам упаду.
Бо ж нам ужо к таму ж  званков штук 9
Вы савершыли, Божэ, да Васюнь.

А я чево-та всё дрымлю. Иль где-та й еду вж?
Аджэ ж, алэ, дарожку растелю.
И сразу унь да 7к и прама ву пасцельку сь.
Ци та адна усё в сваим дыму?

Вот так и ждэм – цип некаева чуда.
А вдруг да Козка явится к  Цару?
Ага, ну-да, от зарэ и да чукчы ж
Та устремицца с гарадскога чум!

Скасиць бы нам сваю усадзьбу буйну.
Ды унь драва пат крышу хоть яку.
И но тагда смагли б кудася пнуцца.
Ды й пасьцираць самому белизну.

Амерыканкы бо у нас уж хутка
Вось-вось ачуцяца са й пацалунк.

...ну, вот тут во й спакойненька жыву


Рецензии