Радзiма васiлька

Люблю цябе , як родную . Як маці.
За ўсё, што ёсць. За тое, што было.
За водар хлеба, свежага, у хаце.
За сонца ў вочы раніцай, праз шкло.

Люблю за пералескі. Луг. За поле.
За рэчку, што купала хлапчука.
За сонца. Месяц. Зоркі. Наваколле.
Да незабудак цягнецца рука.

За што люблю? А так вось, без прычыны.
За ластавак у небе. За стрыжоў.
За дзень. За ноч. За дзікі куст ажыны.
Люблю, як маці любіць сын. Без слоў.

За жаўрукоў люблю. І за маланкі.
І за вясёлку ў дождж люблю. За снег.
І за матуліны, пад вечар, калыханкі.
І за дзіцячы, бестурботны, смех.

За што люблю? За снег. За завіруху.
І за грыбы між елак і асін.
За што люблю? Ды, мне не хопіць духу
Люблю. Вось, так. Як маці любіць сын.

Люблю цябе сыноўняю любоўю.
За неба сінь. Вясну і ручайкі.
За павадак, што ранняю вясною
Сцякае ўніз, з пагорка, да ракі.

Сказаць, за што люблю?За вечар. Ранак.
За тое, што я свой тут, а не госць.
За малако парное на сняданак.
Люблю за тое, што ты, проста, ёсць.

За сіні лён. Бусловыя "размовы".
І за чмялёў. За пчол. За матылька.
Якія тут яшчэ патрэбны словы?
Люблю цябе, радзіма васілька.