Зiхцяць духмяныя прагоны

Зіхцяць духмяныя прагоны
Сярод лясоў, пукоў травы:
Гудуць неба ветрагоны,
Ляцяць пялёсткі; з галавы -
Гарачыні - снягоў адхоны...
А на зямлі зямлёй х л я в ы...
Жыццю някідкія загоны.
Грудкі, каб рыліся... ільвы!
І каб мярзотны чалавек
Паразважаў: нядоўгі век...


Рецензии