У куточку, што ля печы,
Дзе заўсёды спёкла,
Каратаю ранні вечар
Незвычайна цёпла.
Залятаю бы ў казку,
У прошлыя гадзіны,
Дзе мы ўсёй сям’ёй на Пасху
Да царквы хадзілі.
Разгараюцца і свечка,
І душа адразу
Ад радзімага мястэчка
І яго прыкрасаў.
Думкі шчэмліва закіну
У мае дзяцінства:
Пору чыстых ўспамінаў,
Момантаў адзінства.
Там яшчэ былі жывыя
Родныя мне людзі,
Там не ведалі журбы мы,
Марылі аб цудзе.
За аднім сталом збіралісь
Цэлаю гурбою
І шчасліва пасміхалісь,
Нават над сабою.
У куточку спачывае
Шэры тоўсты коцік.
Ён таксама адчувае
Настальгіі дотык.
На вялікі жаль, ніколі
Не вярнемся туды,
Застанецца ўсё на долі,
Прожытай у мінулым.
Вечар клоніцца да ночы,
Коцік спіць салодка,
У душы маёй куточак
Чыстай асалоды.
Куточак
© Copyright: Мара Дарам, 2025
Свидетельство о публикации №125042205930
Свидетельство о публикации №125042205930
Рецензии
