Мэтры сусвету

За круглым сталом у зялёнай далiне
Фiгуры расставiлi мэтры сусвету.
П`юць  хмельны напiтак з рабiнай,  калiнай,
Келiхi напоўнены, льюцца санеты…

Цясняцца на дошцы сланы, каралевы,
Кароль i ладдзя, конь i слабыя пешкi.
Рука ганарлiўца спакойна, то з гневам
Тасуе фiгуры павольна, то ў спешцы.

Зацягне хвалебную песню вятрыска…
Пад шум жартаўлiвы крок пешкi наперад,
За чаркай не бачна, што пешка без рыску
Становiцца ферзь…  а на дошцы – хiмера…

За круглым сталом у засохшай далiне
Фiгуры расставiлi мэтры сусвету.
П`юць  хмельны напiтак з рабiнай,  калiнай,
Келiхi напоўнены, льюцца санеты…

Зноў пешку прасоўвае вецер гуллiва,
Ферзём гаспадарыць на шахматнай дошцы.
Пакуль не пракоцiцца з песняй жахлiвай
Пярун грамавержац, разгорне, як крошкi…

 Пажарамi, штормам… вяртае стыхiя
Фiгуры на дошку па рангу i моцы.
Закружыць гардыня i зноў мы сляпыя,
Зноў пешка закрыла нам сонца ў ваконцы.

Прырода нас чысцiць ад бруду зямнога,
Пакуль караля i фярзя маем выбар…
А потым прыход сына мудрага Бога,
На полi сахою праложана скiба.