Зацвiтае зноу чаромха
І як жэмчуг зіхаціць,
І дурманіць гэтак водар,
Што і з толку можа збіць.
Галава ідзе ўся кругам
Пад гіпнозам веснавым,
Прыгажосць кранае сэрца
І з пяшчотаю гучыць.
І гуторыць з імі сонца
Ды ласкАва так глядзіць,
Дорыць ім свае хусцінкі
І ад радасці блішчыць.
Свидетельство о публикации №125041304398