Пяшчотны праменьчык зірнуў у акенца
І мякка пагладзіў мяне па шчацэ.
Ад сну абудзіўшы, хвілінку пагрэўся
На цёплай падушцы, або на руцэ.
Прыгожае ранне. А сонца і ветрык
У фортку пранікнуць цаляюць далей.
І дзіўны праменьчык, як быццам бы з клеткі,
З пакоя майго уцякае хутчэй.
Пад коўдрай утульна і ціхенька ў хаце,
Ды толькі гадзіннік не дасць падрамаць,
Мелодыяй новай "сказаў" уставаць мне,
З настроем цудоўным свой дзень пачынаць.
Праменьчык
© Copyright: Татьяна Куцухо 2, 2025
Свидетельство о публикации №125030500154
Свидетельство о публикации №125030500154
Рецензии
