Гады адлятаюць

Гады адлятаюць няўмольна, нячутна,
Як клін жураўліны, што ўчора ляцеў…
Ты дзе іх хаваеш, Уладар Ўсемагутны,
Дзе зараз гучыць незабыўны іх спеў?

Дзе ўраджанні нашы і дзе хваляванні?
Дзе думкі, што ператвараліся ў быль?
Дзе наша дзяцінства, юнацтва, каханне?
За колькі вякоў, кіламетраў ці міль?

І што праз гадзіну чакае, другую?
Ніхто не падкажа, дзе існасць жыве.
Нас вера з надзеяй штодзённа ратуюць
Ад сэнсаў з палону няволі свае.


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →