Пра Беларусь
Павольная рэчка i возера сiнь.
А нам краявiдау другiх i не трэба,
Куды ж ад такой прыгажосцi iсцi.
Тут наша Радзiма i нашы тут людзi ,
У працы шчыруюцьi дзякуюць лёс,
Абшары зямныя хай мiрнымi будуць,
Дзiцячыя тварыкi будуць без слёз.
Пяшчотныя рукi, бацькоуская мова,
I вусны матулi, i казкi на сон.
Дзiця i ягонае першае слова,
Вясной ручаiнкi, i iх перазвон.
I пахi лясныя, i космас высокi ,
I бэз за парканам вясною цвiце.
Усё гэта у краiне маёй сiнявокай,
Няхай аб ёй слава далёка iдзе.
Свидетельство о публикации №124122202412