Калі ружы - водар, свет - цвіце,
Калі сад не гнецца ад тумана,
Каралеўну сонейка вядзе
Праз алеі замкавых палянаў.
Перад брамай служкі - на каленях,
Варта сочыць важкімі слупамі...
Каралеўна з крыжыкам у маленнях,
З пабялела-тонкімі рукамі.
Кветкі - ружы - панясе садоўнік.
Бацька долу апускае вочы.
І ваяр краёў - брыдзе вандроўнік -
І любові просіць дні і ночы,
І ваяр гатовы вырваць сэрца!
Бацька родны крочыць да магілы.
Каралеўна шэпча ў паняверцы
Кветцы: "Мой сакральны мілы!.."
_______________________________
...Праз алеі замкавых палянаў,
Калі ружы - водар, свет - цвіце,
Калі сад не гнецца ад тумана,
Каралеўну сонейка вядзе.
Каралева. Ружы. Эзатэрыка
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124113003743
Свидетельство о публикации №124113003743
Рецензии