Эниемэ

Син безгэ бик кирэксен,
Берэу дэ анламаганда,
Суземне тынламаганда,
Хэллэремне Син анлыйсын,
Сузлэремне Син тынлыйсын.

Янгырларга чыланганда,
Бураннарда адашканда,
Каршы чыгып, кул сузасын,
Кочагында жылытасын.

Авыр сынаулар килгэндэ,
Инде жинелэм дигэндэ,
;ирдэн тартып торгызасын,
Омет утын кабызасын.

Узен арып-талганда да,
Коч-егэрен калмаса да, 
Ярдэмгэ хэрчак килэсен,
«Балам» дип янып-коясен.

Инде усеп, зур булсак та,
Куп эшл;рне булдырсак та,
Барчабызга зур терэксен,
Син бит безгэ бик кирэксен!


Рецензии