Прыгая в Осень...

Лохматое НЕБО

       ноздрями ЗАРИ

Вдыхает мой стих,

      что в царапинах СМЫСЛА.

А сердце стучит
 
      ВДОХНОВЕНЬЕМ ВЕСНЫ,

Прыгая в ОСЕНЬ
 
        с туманного пирса...


Рецензии