Выбухi бомб чуваць, пулi свiсцяць над галовамi.
Нам усяго гэтага не паняць, не адлюстраваць словамі.
Хоць і пісьменнік, а моцны душой,
За Радзіму біўся без страху.
Ён не забраў усю праўду з сабой,
А аставіў лінію шляху.
Халодные думкі пры слове вайна,
Страты сяброў і салдатаў.
Крупінкі, аскепкі разбітага шкла,
Попел згарэлых хатаў.
Усё гэта ён перажыў, убачыў сваімі вачамі
І новы свет для нас адкрыў,
Сядзеў над вершамі часамі.
Апошняе, што ён прамоўвіў «Адвізіце мяне да дому».
І цяпер ён глядзіць з вялікага сцёлу «Я вярнуўся к радному».
Васiль Быкау
© Copyright: София Чембарова, 2024
Свидетельство о публикации №124100205660
Свидетельство о публикации №124100205660
Рецензии
