Я прымаю лекі ад страху,
Каб пражыць хоць пару вякоў,
Слухаю музыку мёрцьвага Баха
І бягу найдалей ад двайнікоў.
Пара недакуркаў у патрэсканай вазе,
Маленькі чорт прычапіўся да мяне,
Есць страхаў маіх запасы,
А я не заўважаю яго як даўніне.
Але я паміраў ужо некалькі раз,
Нехта нават крычаў, што, маўляў, напаказ.
І хай у маіх вачах поўна парушынак ,
Ды й цела з’ядуць куча лічынак.
Мой цяперашні максімум - пакурыць
На гэтай бруднай лесвічнай клетцы.
Пэўна што, проста зноў спрабую забіць,
Але я зноў выйграю ў гэтай рулетцы.
Я зно выйграю гэтай рулетцы
© Copyright: Святослав Думский, 2024
Свидетельство о публикации №124092204739
Свидетельство о публикации №124092204739
Рецензии