Калі ёсць дарога, значыць ёсць і дом,
Ёсць месца куды можна вярнуцца,
Прыйсці з падбітым крылом,
Нарэшце змагчы азірнуцца.
Але чаму я хаваюсь ад усіх,
Туляюся з горада ў горад...
Таму, што зламаны даспех,
Дэманы зноўку балбочаць.
Прыходзь да мяне, прыходзь у цьме.
Дзвер адкрые, мабыць, Леа,
Ты ўбачыш, што мой свет у чуме,
А я зноў ператвараюсь у злыдня .
Дарога да хаты
© Copyright: Святослав Думский, 2024
Свидетельство о публикации №124092204715
Свидетельство о публикации №124092204715
Рецензии