РАССТАННІ-СУСТРЭЧЫ
леанід ПРАНЧАК
Расстанні-сустрэчы,
Сустрэчы-расстанні…
Паўночная зорка не згасне над плёсам.
Кахаць і ў расстанні тужыць па каханні –
Такое жыццё, мусіць, суджана лёсам.
Расстанні-сустрэчы, як будні і святы.
Гары мая зорка, гары, мілавіца!
Запомніцца радасць, забудуцца страты.
Даруюцца крыўды, каб не паўтарыцца.
Кувае зязюля, спатканне прарочыць.
Ці ж спраўдзяцца ў часе яе прадказанні?
Падзелены лёс не на дні і на ночы.
Падзелены лёс на сустрэчы-расстанні.
Калісьці вярнуся і я з вандраванняў.
І сум адзіноты спагада залечыць.
І прыйдзе на змену маркоце расстанняў
Кароткая радасць жаданай сустрэчы.
Расстанні-сустрэчы,
Сустрэчы-расстанні…
Паўночная зорка не згасне над плёсам.
Кахаць і ў расстанні тужыць па каханні –
Такое жыццё, мусіць, суджана лёсам.
29.07.2022
Расстаннi-сустрэчы
© Copyright: Леонид Пранчак, 2024
Свидетельство о публикации №124072902071
Свидетельство о публикации №124072902071
Рецензии
