С. Есенин. Голубая кофта. Синие глаза
Аніякай праўды мілай не сказаў.
Мілая спытала: "Круціць снег, мяце?
Запалю ў печы, коўдра - пекнаце".
Адказаў я мілай: "Нехта з вышыні
Дзёрзкі абрывае кветкі, як агні.
Запалі ты ў печы, коўдра - пекнаце,
Без цябе на сэрцы гурбавей мяце".
(1895~1925)
Свидетельство о публикации №124031503380