С. Есенин. Голубая кофта. Синие глаза

У блакітнай кофце. Сініх воч краса.
Аніякай праўды мілай не сказаў.

Мілая спытала: "Круціць снег, мяце?
Запалю ў печы, коўдра - пекнаце".

Адказаў я мілай: "Нехта з вышыні
Дзёрзкі абрывае кветкі, як агні.

Запалі ты ў печы, коўдра - пекнаце,
Без цябе на сэрцы гурбавей мяце".



(1895~1925)


Рецензии