Калі б лёсам пісанне аднавіла
Ляжаць у калысцы багоў,
Мяне б матуля нябесная наталіла
Аблокаў святым малаком.
І богам ручая быў і сада,
Пільнаваў жыты, клады, -
А я чалавек, адвечная варта:
Караюць лёс халады.
Дзякуй, не плюшчыць вусны ўсмешка
Над соллю і жоўцю зямной.
Бывай, алімпу скрыпка пацешка,
Не смейся, не спявай нада мной.
© Арсений Тарковский
(1907~1989)
© Віктар Шаціла
© Виктор Шатило
А. Тарковский. Земное. Зямное
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124030304564
Свидетельство о публикации №124030304564
Рецензии