А. Тарковский. Земное. Зямное

Калі б лёсам пісанне аднавіла
      Ляжаць у калысцы багоў,
Мяне б маці нябесная наталіла
      Аблокаў святым малаком.

І я бог ручая і сада,
      Пільнаваў бы жыты, клады, -
Я чалавек... адвечная варта:
      Тут пражыві гады.

Дзякуй, не плюшчыць усмешка
      Над соллю і жоўцю зямной.
І бывай, скрыпка-пацешка,
      Не пасмейвайся нада мной.


© Арсений Тарковский
(1907~1989)
© Віктар Шаціла
© Виктор Шатило


Рецензии