ВЯСНА ІДЗЕ
Адыйшлі ў адпачынак марозы,
Адшумелі ў гаях ручайкі,
І з галін маладых вербалозу
Паглядаюць на свет каташкі.
Поле прагне надыхацца хлебам,
Ўжо гракі будзяць ранкам раллю.
І пралескамі шытае неба,
Пралівае цяпло на зямлю.
Ад вярбы гаркаватага паху
Хмеліць водарам цёпла-густым,
Закружыў першы бусел над дахам,
Над гняздом з таго лета пустым.
Першы чмель пацалункам чаромхі
Сарамліва расчулены ўшчэнт.
Лашчыць вецце бяроз ветрык звонкі,
Дорыць ім трапяткі камплімент.
У напевах няўтомнага звону
Адчуваецца подых вясны,
І аблокі на белых далонях
Зноў нясуць каляровыя сны.
Вясна идзе
© Copyright: Надежда Момлик 2, 2024
Свидетельство о публикации №124030206590
Свидетельство о публикации №124030206590
Рецензии
