У каламажцы, на старым кані,
Буду я прыязджаць да хацішча.
Вабяць шчасця палынныя дні
Ды знаёмых мясцін папялішча.
Журавінкі дзяўбе цецярук
На ускрайку вялізнай імшары
Быццам кроплі журбы з маіх рук
Зверху дзіўныя ззяюць Стажары
Ужо не стала былых жыхароў.
Замест вёскі – адно гарадзішча.
Толькі ранішні клёкат буслоў
Ды ў хатах пустых вецер свішча.
Запаволіў я зноў шпаркі рух,
Да крынічкі прыпаў ад знямогі.
Шмат было тут спатканняў, разлук,
У скрыжаваннях надзей і трывогі.
Прамільгнула жыццё як у сне
Стогн званоў каля доўгай дарогі.
Назаўжды на радзіму мяне
Прывязуць заімшэлыя дрогі.
Вёска
© Copyright: Пётр Авраменко, 2024
Свидетельство о публикации №124022503543
Свидетельство о публикации №124022503543
Рецензии