Вось, і ўсё. Яву выклаў студзень.
Дзень апошні, дзень напрыканцы.
Стрэх гірлянды, бісер на вянцы.
Так заўсёды... Значыць, літасць будзе.
Вось, усё. Да стрэчы, Вільня.
Дымкаваннем дарожны шлях.
Па тваіх цыбурыстых палях,
Па зямлі, якая берагіня...
Здрыгане дзірван падкова.
І храбрыстасць. Кругам галава.
Аж прабілася на снег трава!
Ветлы след праліў... астаткова
Падарожжа ў Вільню. Ураз:
Горад-гонар не пад ланцугом!
Не скляпенні! не груганом!
Адмысловы тэчкамі прыкрас!..
Вогнішча. Хаўрус... Помні, памяць,
На адчай супольна... Глыбіня:
Шыркі досведу. Цяпер, велічыня
Дзён зімовых - працякае замець...
"Зварухні". - Дзеці павясне
Весялосцю сцюжу прамінаюць, -
Смеючыся, басанож гайсаюць!!!
Дні іх - травень! - у вясне.
END
На ростанях Любовi - 31 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124013004134
Свидетельство о публикации №124013004134
Рецензии