Вось, і ўсё. Яву выклаў студзень.
Дзень апошні, дзень напрыканцы.
Стрэх гірлянды! бісер на вянцы.
Так заўсёды... Значыць, літасць будзе.
Вось, і ўсё. Да стрэчы, Вільня!
Дым падковы на дарожны шлях
Па тваіх цыбурыстых палях,
Па зямлі, якая берагіня...
Здрыганецца праз дзірван падкова.
І храбрыстасць. Кругам галава.
Аж прабілася на снег трава.
Цёплы след праліў я... Дастаткова.
Падарожжа ў Вільню. Ураз:
Горад-гонар! не пад ланцугом!
Не скляпеннем! не груганом!
Адмысловы тэчкамі прыкрас!..
Вогнішча. Хаўрус... Помні, памяць.
На вачах супольнасць. Глыбіня.
Шыркі досведу. Цяпер - велічыня
Дзён зімовых працякае ў замець...
"Зварухні". - Дзеці павясне
Весялосцю сцюжу прамінаюць, -
Смеючыся, басанож гайсаюць!!!
Дні іх - травень! - у вясне.
END
На ростанях Любовi - 31 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124013004134
Свидетельство о публикации №124013004134
Рецензии