Ледзяніста. Грукат. Прывід хаты.
Сталы снег у студзеньскія дні.
Хтось здарожыўся - арэ агні...
Люты сцюдзіць - валанцай зякраты.
Як рыпучы, хмарны карабель
Плёс раку беліць, сушу,
Пазычае лёд, шчапляе грушу.
Замець: абірае толькі бель,
Усюды скібы. Гарады. Сады.
Каб сысці, ісці з касцёла,
Замятуха рыне зыкі долу,
Ды арган стаўляе зноў масты:
Тонка сэрца любіць. Не пакіне
На пакручы сіверу зямлі,
Тут на поўдзень мроі цяклі...
Крым прыўкрасны. Абрыс Вільні...
Раз за разам. Млён гнуткі дубоў
Гартаваць нашчадкам, прывітанне
Даўніной: нацешыцца! спатканне -
Ганарысты бог другіх высноў.
Мы з табой. Кроч, душа мая.
Прага студзень, мрой краіну
Нашай славы вытанчана - Вільню.
Памяць тчэцца. Гэта памяць - я!
На ростанях Любовi - 29 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124013003740
Свидетельство о публикации №124013003740
Рецензии