Ледзяніста. Грукат. Прывід хаты
Сталы, снег у студзеньскія дні.
Хтось здарожыўся, - арэ агні...
Люты - сцюдзіць - валанцай зякраты.
Як рыпучы, хмарны карабель
Плёс, раку беліць, сушу,
Пазычае лёд: шчапляе грушу
Замець, абірае толькі бель,
Усюды скібы. Гарады. Сады.
Каб сысці, ісці, з касцёла,
Замятуха рыне зык долу,
Ды арган стаўляе зноў масты;
Тонка сэрца любіць. Не пакіне.
На пакручы сіверу зямлі,
Тут, на поўдзень, мроі цяклі...
Крым прыўкрасны. Абрыс - Вільні.
Раз за разам. "Млён" гнуткіх дубоў
Гартаваць нашчадкам, прывітанне
Даўніной: нацешыцца спатканне! -
Ганарысты бог другіх высноў.
Мы з табой. Кроч, душа мая.
Прага! студзень мрой, краіну.
Нашай славы (вытанчана) Вільню!
Памяць тчэцца. Гэта памяць - я.
На ростанях Любовi - 29 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124013003740
Свидетельство о публикации №124013003740
Рецензии