Ледзяніста. Грукат. Прывід хаты.
Сталы снег у студзеньскія дні.
Хтось здарожыўся - арэ агні...
Люты - сцюдзіць валанцай зякраты.
Як рыпучы, хмарны карабель.
Плёс, раку беліць, сушу.
Пазычае лёд: шчапляе грушу
Замець, абірае толькі бель.
Усюды скібы. Гарады. Сады.
Каб сысці, ісці, з касцёла,
Замятуха рыне зык долу,
Ды арган стаўляе зноў масты:
Тонка сэрца любіць. Не пакіне
На пакручы сіверу зямлі.
Тут, на поўдзень, мроі цяклі...
Крым прыўкрасны. Абрыс - Вільні
Раз за разам. "Млён" гнуткі дубоў.
Гартаваць нашчадкам прывітанне
Даўніной: нацешыцца спатканне! -
Ганарысты бог другіх высноў.
Мы з табой. Кроч, душа мая.
Праз студзень, мрой краіну
Нашай славы (вытанчана) Вільню!
Памяць тчэцца. Гэта памяць - я.
На ростанях Любовi - 29 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2024
Свидетельство о публикации №124013003740
Свидетельство о публикации №124013003740
Рецензии