Чытаю зноу вершы Саюза пiсьменнiкау...
Чытаю зноў вершы Саюза пісьменнікаў...
Гнаць бы адтуль іх усіх сраным венікам!
Паэзіі ў вершах ні кроплі няма.
Зімою ў іх - лета, а летам - зіма.
Аднак жа ідэйна усе падкаваныя.
Дык дзе ж тыя венікі, венікі сраныя?
Ні сораму ў іх, ні пачуцця сумлення.
Адно толькі могуць - ствараць угнаенні.
Чытаю я вершы паэтаў Саюза.
Ўявіць не магу сабе іхнюю Музу.
Ці то Станіслава, ці то Сцепаніда?
У выпадку лепшым - нікчэмная гніда.
Не, я не пра ўсіх! Там паэты бываюць.
Маўкліваю згодай на хлеб зарабляюць.
23. 11. 2023 г.
Свидетельство о публикации №123112304588