Бусляняты сядзяць высока,
Бусляняты глядзяць далёка.
Паслухмяна бацькоў чакаюць,
За ваколіцай назіраюць.
На страсе буслянятам светла.
Песціць іх іржаное лета.
Вабяць казачныя аблокі
І нязведаны край далёкі.
Пра палёты малыя мараць!
Вучаць правілы ўсе на памяць,
Каб хутчэй пакружыць над полем,
Наталіцца лясным прыволлем.
І калі прыйдзе час у вырай,
Жыць любімай сваёй радзімай,
А вясной прыляцець дадому,
Дзе да кропелькі ўсё знаёма…
Бусляняты ў гняздзе стракочуць:
Быць дарослымі вельмі хочуць.
Бусляняты
© Copyright: Валентина Дробышевская, 2023
Свидетельство о публикации №123100206232
Свидетельство о публикации №123100206232
Рецензии
