Трызненне
За ёй, спяшае ўслед прывід - зіма.
На дрэвах спелы мёд; сок гарыць,
А пад нагой трапеча хістка і трашчыць...
Няма спадзеву, музыкі, цяпла няма.
Сюды - дыхне князёўна сівера. Сама.
Глытаю без дакору сінь... Абноч
На мора ляжа поўня: хіба воч...
Чысцюткі звон? Нагадвае вясну.
Бы шлях вады шукае яе адну.
Свидетельство о публикации №123092402950