Муза. Празорлiца, высокая, як горлiца
Закуты - дзе? валошкі! на сілкі
Вачэй маіх лунаюць матылькі:
Душа твая прамністасці свавольніца!
Скарб фарб - дарнасць. Нявольніца
Тугу жыцця мiлуе - бег рукі...
Зірні званчэй: на заклік матылькі, -
Чароту векапомнае аж мроіцца!..
Я ведаю: аскепкі вы, вякі.
Надзеямі свет змушаны героіцца...
А ты стагоддзям дай мае радкі.
Натхні мяне - Паэзія адродзіцца!
Свидетельство о публикации №123092104050