***
Асеніць ужо, халадае.
І вецер ужо – лістабой:
Кусты ліставее, гайдае...
Зрывае, нясе за сабой
Лісты з пажаўцелых бярозак.
Душа над абсягам ляціць...
І, нібы яе адгалосак,
Лісцё залатое звініць,
Шапоча, шуміць і асеніць
І думкі мае і радкі,
А то пыл дарогі успеніць
І ляжа ў сухія пяскі.
Асеніць ужо, халадае.
Гуляе ў душы лістабой.
І верасень золатам ззяе
Над белай маёй галавой.
17. 09. 2023 г.
Асенiць ужо, халадае...
© Copyright: Юрий Боровицкий, 2023
Свидетельство о публикации №123091704010
Свидетельство о публикации №123091704010
Рецензии