Спякотна. Выцвілае неба.
Верас ссохлы шапаціць.
І чарот - жніво - стаіць.
У задуху чмель ляціць,
Як павеў жывога ветру...
Здэцца, ён уздыме нетру -
Кайданкі сарве крыніца!
Я жадаю замірыцца,
Бо з любові прагну жыць.
Мне крыніцу адсачыць?
Гэта - мука. Каб журыцца.
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.