Табе

Спякотна. Выцвілае неба.
Верас ссохлы шапаціць.
І чарот - жніво - стаіць.
У задуху чмель ляціць,
Як павеў жывога ветру...
Здэцца, ён уздыме нетру -
Кайданкі сарве крыніца!
Я жадаю замірыцца,
Бо з любові прагну жыць.
Мне крыніцу адсачыць?
Гэта - мука. Каб журыцца.


Рецензии