Адкрыццё

На салодкім бурштынавым вецці
        Спяць стагоддзяў нябачныя дні
Або клічуць духмяным суквеццем,
        Каб знікаць у пладах у агні...

І віном дарагога гатунку
         Праліваецца колішні час.
Бы цяпер у зваротным кірунку.
         Дзе няма ні бацькоў і ні нас!..

І лягчэй працінае здагадка:
         Мы з быцця сыходзім у век...
Проста тут, ля бурштынавых лек,
         Годнасць наша, і сонца, як к л а д к а!..


Рецензии