Адкрыццё
Спяць стагоддзяў нябачныя дні
Або клічуць духмяным суквеццем,
Каб знікаць у пладах у агні...
І віном дарагога гатунку
Праліваецца колішні час.
Бы цяпер у зваротным кірунку.
Дзе няма ні бацькоў і ні нас!..
І лягчэй працінае здагадка:
Мы з быцця сыходзім у век...
Проста тут, ля бурштынавых лек,
Годнасць наша, і сонца, як к л а д к а!..
Свидетельство о публикации №123081504225