Пасвечанне маёй бабуле Марыле

Калi надыходзiць вечар
I вецер дзьмуе у трубу
Старэнькай сiвенькай печы,
Цiхутка к табе падыйду,

Абдыму за худыя плечы,
Нiбыта свой скарб нясу.
"Якая жа ты малеча !" -
Цераблю я тваю касу.

Маленкай стала бабуля,
А я, цяпер - мацi ёй,
Як некалi, перад кулямi,
Была яна мацi маёй.

Святая мая Марыля,
Як птушка сярод гармат,
Мазолiстымi сваiмi крЫламi,
Выратоувала птушанят.


Рецензии