Авадзень
Сонца знікне за гарамі,
Ляці праз неба, авадзень,
Як час няўмольны - над вякамі...
І гул тваіх празрыстых крыл
У пазалоце небасхіла
Скране наўмысна бруд і пыл
Павевам лёгкім ветрык, Ніла
Зноў варухнецца цвердзь-зямля.
Жыццю затахкае - рэха.
Т а к свет высокі спакваля
Зноў пераймаецца ля брэха...
Свидетельство о публикации №123080703536