Наканаванне любовi

Мы не супынім джалаў рухі.
Але, нябачныя, разладу духі
Улетку, роўным шляхам замятухі
Не сыдуць у квет, - на нашу прызбу.
І не зляціць над хатай злое воку, 
Мы не пачуем слоў глухіх папроку,
Час не пакіне стрэмак - рэпрызу...

Заможны шатамі дубоў
Не тчэ відушчых слепакоў
На баразне, - прывідам вянкоў,
Чарнюткі воўк у авечай скуры, -
Перадусім жыццё: шыр, рака!
Туды, наперад, за межы ветрака,
Дзе край любові, мар хаўрусы!

Дзіця мілуе хай вачамі
Вас, хто... перад намі
Турмою стрэўся і галасамі
Куляўся, лаяўся, быў пагардай...
В е д ы - рой. Каб сонечна любіць,
Не кожнаму свабоды келіх піць,
Сярод крыніцы, жыццямі багатай!..


Рецензии