Сэрца паэта
Як шчыра песню я спяваў?
Дзе галавою прытуліўся,
Дзе успамінаў каго кахаў.
Як босым бегаў па траве,
Хаваў свой нос у розным квецці.
І я не здрАадзiушы сабе,
Любіў свой кут, як маці - дзеці.
На захад сонца погляд зноў.
Каб на душы квітнела лета.
Ад промняў закіпае кроў,
Квітнее сэрца ў паэта.
Свидетельство о публикации №123062907598