...Разгубіў лістоту - сябе - хлопец-клён,
І прысніўся ў дыму справаздачнасцей сон:
Быў ён тут не адзін у асенняй смузе,
А з дзяўчынай-вярбой на крынічнай касе!..
Змілавала сэрца - бязмежжа - жальба!..
Адплывала крынічанькай клёна журба...
Аж хістаецца! узрушаны! Зноў. На касе
І квітнее і бачыць: цвіце ў вадзе!
Усміхаецца сонцу, гамоніць... Не вой!
Да нябёс дасягае прамністасць травой!..
...І юначай душы зачынаецца звон:
"Малады і высокі! Шумі, дзе не скон..."
Клён
© Copyright: Виктор Шатило, 2023
Свидетельство о публикации №123062902793
Свидетельство о публикации №123062902793
Рецензии