Да сваiх

Еду на Бацькаўшчыну, еду ў вёску.
Там нарадзілася, там жа прайшло
Шпарка дзяцінства, паставіла коску,
Мінску-сталіцы перадало,
Як эстафету, юнацтва і сталасть.
Тут мая праца, сям’я і мой дом.
Рабаўніком хутка з’явіцца старасць -
Згорбіцца постаць, як хата на злом.
Покуль хапае шчэ сіл на дарогу,
Еду на Бацькаўшчыну, да сваіх:
Кветкі пакласці, падзякаваць Богу,
Што яшчэ госцяй эаходжу да іх.
Бацьку ды маці зірну проста ў вочы.
Думкі ўсё ціснуць, і ціснуць слязу:
Некалі мушу зямны шлях свой скончыць -
Дык гаспадыняй сюды прывязуць...


Рецензии
Сум па памерлых іншым разам перабіваюць сумам па жывых.
Зоську Верас сумам нагадалі,
дакладней яе
Ліст

Хацела да цябе напісаці
На пялёстку ружы пахучай,
Але пялёстак мог згінуць
У пору буры грымучай.
Хацела да цябе напісаці
На скрыллі у матылёчка,
Але матыль умірае,
Як прыйдзе цёмная ночка.
Хацела я ліст паслаці
Праз ластаўку з нашага дома,
Але ж яна магла даці
Яго каму-небудзь другому.
І так дзянёчкі праходзяць…
Не маю яго як паслаці,
А ліст такі ўжо сардэчны
Хацелася напісаці.

Владимир Войтюлевич   04.06.2026 20:02     Заявить о нарушении
Колькі чытала - не заўважала,
Што пагубляла мяккія знакі...
Сорам апёк, як пчалінае джала!
Вартая Ваша заўвага падзякі.

Вера Михно   04.06.2026 20:24   Заявить о нарушении
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →