Давай з табой палечымся каханнем.
Не проста так -- каб захапiла дух.
Каб сонца прабудзіла сэрцы ўранні,
Каб для дваіх свой малявала круг.
Давай спасцігнем разам сэнс жыццёвы:
З'яднаем сэрцы, паяднаем лёс,
Каб ён не стаў для нас пакутным, цёмным,
Каб у раллі спадзевам дум прарос.
Давай з табой збудуем снежны замак,
Дзе шчырым словам знойдзецца спачын.
Кахаю я. І ты -- кахай таксама,
Бо дзе каханне -- там няма змаршчын.
Ты кажаш мне, што згодная на ўмовы.
Я ведаю -- цябе паслаў мне лёс.
Мы знойдзем у каханні тыя словы,
Што з вераю памкнуцца да нябёс.
03.01.2021.
А
© Copyright: Валерий Познякевич, 2023
Свидетельство о публикации №123020208627
Свидетельство о публикации №123020208627
Рецензии