Чужыя песні на маёй Радзіме
Сцінаюць думкі, выразаюць дух.
Аглух народ, што быў раней адзіным,
Не ў стане ён адрозніць пчол ад мух.
Ідзем назад, а думаем, што ўперад --
Час спакусіў жаданні, мары, лёс...
Трываюць здзек і дрэвы і папера --
Не здольны конь узрушыць з месца воз.
Не той прарок паклікаў за сабою
Чуллівых і даверлівых людзей.
Не той прарок у рукі даў ім зброю
І на суседа ўсіх з вайной вядзе.
І толькі той, хто не пакрочыў следам,
Змог шлях знайсці, які прыдумаў Бог.
Ён у малітве сэнс духоўны зведаў,
Якога я крануцца сэрцам змог.
Ад светлых думак прарастае вера
Да зорак тых , якіх не бачыць зрок.
Яна ў душу заглядвае з даверам
І дазваляе мне зрабіць свой крок.
02.02.2020.
КРОК ДА ВЕРЫ
© Copyright: Валерий Познякевич, 2023
Свидетельство о публикации №123020208181
Свидетельство о публикации №123020208181
Рецензии