Каханая! адны зорак вочы -
Гронкі ночы - світаннем: душой,
І лета - на малацэ сырадой,
Ветрагону прамяніста, хоча
Цень адкрыць: цемраю стаіць
Воўк схуднелы; скруткі - сабакі;
Сцяблу цярпець: полю мака
Страхоцці - танкаствол - узняць...
Помні: захад... Прадракаў ноч.
Валасы сутоння накрываюць
Дзень. Аблокі цемру. Дарываюць.
Узор прорвы невідушчых воч...
Толькі... тым у голаў
Брыдзе не дакор - цяпла абрыс!
Шаты поўдня! спякотны кіпарыс!
Лагод вада і млын - наўкола.
Донцаў зірк! Ластаўкі адтуль!
Пых прамень. Цень. Слугуе
Гук арф: арфу зноў сілкуе,
Майстраваць збіраецца... І стуль
Шугае таямніц памкненне.
Валаконцам з'едуць скразнякі.
Сам-насам. А траснягі?!
Як чарот, адвечнае насенне...
На ростанях Любовi - 26 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122122703486
Свидетельство о публикации №122122703486
Рецензии