Каханая! адны зорак вочы -
Гронкі ночы - світанне душой;
А лета - на малацэ сырадой.
Ветрагон прамяністы хоча
Цень адкрыць, цемраю стаіць
Воўк схуднелы, скруткі - сабакі,
Сцяблу цярпець, полю мака
Страхоцці - танкаствольнае ўзняць...
Помні захад... Прадракаў ноч.
Валасы сутоння накрываюць
Дзень. Аблокі цемру. Дарываюць
Узор прорвы невідушчых воч...
Толькі... не на тым у голаў
Брыдзе, як дакор, цяпла абрыс!
Шаты поўдня і спякотны кіпарыс!
Лагодная вада, млын наўкола.
Донца зірк! Ластаўкі адтуль!
Пыл, прамень. Цень. Слугуе
Гук арф і арфу зноў сілкуе,
Майстраваць збіраецца... І стуль
Шугае таямніц памкненне.
Валаконцам едуць скразнякі.
Сам-насам. А траснягі,
Як чарот, адвечнае насенне...
На ростанях Любовi - 26 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122122703486
Свидетельство о публикации №122122703486
Рецензии