- Мая каханая! Кахай. І - даруй...
Лёс зямны - дарадца спадзяванню.
Сэрцы нашы - дотык мілаванню.
За ростань, - ланцуг... Шпацыруй,
Любоў-пчала! Не быць тлёй.
Уладар зямлі з я м л ё й. Рабілі.
Калчан лучнікі. Каб "любілі"
І не зазналі таемнасці сваёй!..
Тым бурыцца, праз век, вясна,
Прасцяг, наноў - красаванне;
Здабыткі ведаў - вынік; кахання
Няма? - дзікунствы, скрухі, мана...
З'яві ж развітанне срэбным, звон!..
Абапал жоўкасць, цень. Пад галінкай
Перазвоннасць. Б'е ільдзінкай
І кроплі лета, - восень - сон...
Мне радасць зноўку у табе.
Засмелы рух сумёту гурб, трубою.
Тчэ кветнікі марозныя сяўбою
Буран зямлі: спыніўся ля цябе
Лёс векавечыць. Перад ім
Адвечны свет злёг ліхадзея...
Стае любві тваёй, маёй - дзея!
У побыце шыкоўным дарагім.
На ростанях Любовi - 24 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122120402454
Свидетельство о публикации №122120402454
Рецензии