- Мая каханая! Кахай. І - даруй...
Лёс зямны дарадца спадзяванню.
Сэрцы нашы - дотык мілаванню
За ростань - ланцуг... Шпацыруй.
Любоў-пчала. Не быць тлёй.
Уладар зямлі з я м л ё й. Рабілі
Калчан лучнікі. Каб "любілі"
І не зазналі таемнасці сваёй!..
Тым бурыцца, праз век, вясна,
Прасцяг, наноў красаванне,
Здабыткі ведаў - вынік кахання.
Няма? - дзікунствы, скрух мана...
З'яві развітаннем срэбны звон!..
Абапал жоўкі цень. Пад галінкай
Перазвон. П'е ільдзінкай
І кроплі лета - восень - сон...
Мне радасць зноўку у табе.
Засмелы рух сумёту гурб трубою
Тчэ кветнікі марозныя сяўбою.
Буран зямлі спыніўся: ля цябе
Лёс векавечыць. Перад ім
Адвечны квет лякуе ліхадзея...
Стае любві тваёй, маёй - дзея!
На побыце шыкоўным дарагім.
На ростанях Любовi - 24 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122120402454
Свидетельство о публикации №122120402454
Рецензии