Між дубровы... Шапаціць. Не сад.
На падлозе ласціцца каханне!..
То - Любоў. Надзея. Пакаранне.
Скарб магічны - містык - перагляд!
Звостраны каўнер. Душой. Душой
Тонкі свет. Знешнія праявы
Прыкмець, зрок, глыб справы:
Кожны ранак вымыты расой?..
Шукаю. Засталося. Што? З чаго?
Зірну: ля сфер. Абсяг замкнёны.
Няма паўтору. Дзе імёны
Хвіль? - скокі, краскамі... Таго
Вякуе на ігліцы лесу час.
Забыццё, услед, пераступае
Туды; з падзеяй, душа мая ступае.
Безліч квету воку напаказ!..
Мінуў; абрыс - юнацяцца сады.
Двор - ручай - настыраю, без болю
Ветравей, жаўрукі не голлю. -
У строях белых на пагорку ты!
Там, штораз, музыка, смех.
Вачэй мігі, не бачу развітання;
Так, рэху дабрадзей маўчання:
"Плыве" поўня пешшу, - ночы б е г.
На ростанях Любовi - 22 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122112106218
Свидетельство о публикации №122112106218
Рецензии