Між дубровы... Шапаціць. Не сад.
На падлозе ласціцца каханне!..
Торкнецца Надзея. Пакаранне.
Скарб магічны містык - перагляд!
Звостраны каўнер. Душой. Душой.
Тонкі свет. Знешнія праявы
Прыкмець, зрок, углыб справы:
Кожны ранак вымыты расой?..
Шукаю. Засталося. Што? З чаго
Зірну: ля сфер. Абсяг замкнёны.
Няма паўтору. Дзе імёны
Хвіль? - скокі краскамі... Таго
Вякуе ігліцы лесу час.
Забыццё услед пераступае
Туды, з падзеяй душа мая ступае,
Безліч квету воку напаказ!..
Мінуў: абрыс - юнацяцца сады.
Двор ручай - настыраю, без болю
Ветравей, жаўрукі не голлю, -
У строях белых на пагорку ты!
Там штораз музыка, смех.
Вачэй мігі, не бачу развітання:
Так рэха дабрадзей маўчання:
Пешшу "плыве" поўня ночы - б е г.
На ростанях Любовi - 22 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122112106218
Свидетельство о публикации №122112106218
Рецензии