О, колькі дзён сышло ў небыццё!
Казак колькі, выдумак не вернеш!..
Бель аблок; замеццю памерзнеш.
Таму, што назва гэтаму - Жыццё.
Колькі - думцы думак адцвіце.
Расхінае шыркі гнуткасць Нілу.
Вышыня спіхне гаманілу!..
Цюрчыць. Клён. У кроне, лісце.
Дзён ганарыстых дол. Мкнуць.
Між славалюбства. Скрануцца.
Іначай дні - восені куюцца.
Зімы наследак жудасны праткнуць...
Эпохі. Эпасы. Хлынуць. Праз мяне.
Прыйдзе час - ачоляць сэрца.
Пройдзе час - загоіць сэрца
Акраверш. Літаральна. Не
Дно любві... Ладнасць - рой.
Мабыць, штосьці, часцінкі.
Тыдні, дні, міг хвілінкі, -
Натуры хіст... Люднае. Ракой.
...Ветразь! вадаграй! вятрак! масты!
Камяніца, адхоны, верхавіны.
Птушкі поўдня шыраць пуцявіны. -
Посвіст чую: нябачныя сляды...
На ростанях Любовi - 21 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122111705356
Свидетельство о публикации №122111705356
Рецензии