О, колькі дзён сышло ў небыццё!
Казак! колькі выдумак не вернеш!..
Бель аблок, - замеццю памерзнеш.
Таму, што назва гэтаму - Жыццё.
Колькі думцы думак адцвіце.
Расхінае шыркі гнуткасць, Нілу
Вышыня спіхне гаманілу!..
Цюрчыць: лён. У кроне, лісце
Дзён ганарыстых дол. Мкнуць
Між славалюбства. Скрануцца.
Іначай дні - восені куюцца
Зімы наследак жудасны праткнуць...
Эпохі. Эпасы. Хлынуць. Праз мяне
Прыйдзе час - ачоляць сэрца.
Пройдзе час - загоіць сэрца
Акраверш. Літаральна. Не?
Дно любві... Ладнасць - рой.
Мабыць, штосьці на часцінкі.
Тыдні, дні, сполахі хвілінкі, -
Натуры хіст... Люднае. Ракой.
...Ветразь! вадаграй! вятрак! масты!
Камяніца, адхоны, верхавіны.
Птушкі поўдня шыраць пуцявіны. -
Посвіст чую, нябачныя сляды...
На ростанях Любовi - 21 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122111705356
Свидетельство о публикации №122111705356
Рецензии