О, колькі дзён сышло ў небыццё!
Казак колькі ўсцяж нічым не вернеш!..
Бель аблок, - у замеці памерзнеш.
Таму, што назва гэтаму - Жыццё.
Колькі задумцы думак адцвіце.
Расхінае шыр гнуткасць Нілу.
Вышыня змяншае гаманілу!..
Цюрчыць лён. У кроне, лісце
Дзён ганарыстых - дол. Мкнуць
Між славалюбства. Скрануцца.
Іначай і дні восені куюцца
Зімы наследак жудасны праткнуць...
Эпохі. Эпасы. Хлынуць. Праз мяне.
Прыйдзе час - ачоліць сэрца.
Пройдзе час - загоіць сэрца
Акраверш. Літаральна. Не
Дно любві... Ладнасць - рой.
Мабыць, штосьці на часцінкі
Тыдні, дні, сполахі хвілінкі
Натуры хіст... Люднае. Ракой
Ветразь! вадаграй! вятрак! масты!
Камяніц адхоны, верхавіны.
Птушкі поўдня шыраць пуцявіны, -
Посвіст чую, нябачныя сляды.
На ростанях Любовi - 21 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122111705356
Свидетельство о публикации №122111705356
Рецензии