У святле тваёй зоркі мне цесна.
Пацалункі гарчэй за палын.
Нотай “фа” абарвалася песня.
На палогах душы шэры дым.
Адпусці мяне сам, адпусці.
Нам экватар ужо не прайсці.
Адпусці мяне сам,адпусці.
У святле тваёй зоркі мне млосна.
І абдымкі твае- абцугі.
У пяшчоты зламаліся кросны,
Толькі колкія вілы тугі.
Адпусці мяне сам, адпусці.
Пад вясёлкаю нам не прайсці.
Адпусці мяне сам,адпусці.
У святле тваёй зоркі няміла.
І прытулак мне тут не знайсці.
Я цябе ад сябе адкрыліла.
Не ламаючы крыл,адпусці!...
Адпусці мяне сам, адпусці.
Нам экватар з табой не прайсці.
Адпусці мяне сам, адпусці.
Свет вясёлкавы больш не знайсці.
Адкрылі мяне сам,адпусці.
Адпусці, адкрылі, адпусці….
Адпусц...
© Copyright: Ольга Лисицкая, 2022
Свидетельство о публикации №122111102743
Свидетельство о публикации №122111102743
Рецензии