***
Дакраніся мне да твару
Сваёй скурай белай-белай...
Пра цябе заўсёды марыў,
Але быў яшчэ не смелы.
Але быў яшчэ не смелы,
Бо не спелы і не майстар...
Сваёй скурай белай-белай
Дакраніся, нібы астрай
Дакранаецца да неба
Бляск вачэй тваіх шчаслівых...
Мне з табой не трэба хлеба,
Толькі б губ тваіх гуллівых
Дотык мне адчуць на целе,
Апусціцца - у нірвану,
Дзе я стаў бы менестрэлем.
Калі тут я ім... не стану.
09. 11. 2022 г.
Дакранiся мне да твару...
© Copyright: Юрий Боровицкий, 2022
Свидетельство о публикации №122110908651
Свидетельство о публикации №122110908651
Рецензии