На ростанях Любовi - 19 -
На яго прыступках разважаю,
Ільвы любові труцца: заўважаю!
Іх давер адчаю бачу сам!
Развіднее мораку - цвісці...
Долу квет. Нагбом. Калі адрыніш.
(Свет шчымлівы, калі рыніш...
Навошта сонца ў забыцці?!)
Антычнасць Грэцыі грот любві
Спеўны; зорны, вятракамі
Чароўны горад... Сюды. Дварамі.
Па снезе салаўі, імчала "I LOVE..."
Не ўнікайце, трэлі. Ямчэй! ярчэй
Снег пунсовы спеліць гронку вішні;
Голас кліча дарны, нібы бліжні,
Напяты струной вачэй...
Люблю яе... "Трохкутнік, плач!!!"
Душу яе, валасы сплятаю.
Яе шляхі скрыжалямі зматаю -
Парог трывог - мастацкае ўдач!..
Торгне плытка, плаўна, - рака, рака...
Рэк клавіша - замілаванне.
Не палюе выслоўяў цкаванне.
Трымаюць ногі. Цвёрдая рука.
Свидетельство о публикации №122110502767