На ростанях Любовi - 19 -
На яго прыступках разважаю.
Ільвы любові труцца: заўважаю!
Іх давер адчаю бачу сам!..
Развіднее мораку цвісці...
Долу квет. Нагбом. Калі адрыніш.
(Свет шчымлівы, калі - рыніш...
Навошта сонца ў быцці?!)
Антычнасць Грэцыі - грот любві!
Спеўны, зорны, вятракамі
Чароўны горад... Сюды. Дварамі
У снезе салаўі імчалі "I love..."
Не ўнікайце, трэлі! Ямчэй! ярчэй!
Снег пунсовы спеліць гронку вішні.
Голас кліча, дарны, нібы бліжні.
Напяты, струной. Вачэй...
Люблю яе... "Трохкутнік, плач!!!"
Душу, як валасы, сплятаю.
Яе шляхі скрыжалямі зматаю. -
Парог трывог - мастацкае ўдач!..
Такая плытка, плаўна, - рака, рака...
Рэк клавішы - замілаванне.
Не палюе слоў цкаванне.
Трымаюць ногі. Цвёрдая рука.
Свидетельство о публикации №122110502767