Даўно мінула... Плён - яшчэ сталець.
На думцы зерне першацвету.
Падмайстраваць "сваю" планету
Чуццём глыбей, палаць, а не курэць...
Ястраб іх выслоўеў вышыні...
Суквецце, што квеціць шчокі!
Не... нечым засцілі аблокі
Нудот, - сляпыя зтурбавалі дні.
Пераствараймася! На тым любоў!
На непадробным нот гучанні!
На райскім трапяткім маўчанні!
Мы згадак вартыя не гарбароў...
Плыт. Плот. Кожны першы крок.
Паразуменне ўтрымала.
Каб жыць, любоў не пакідала
Прастор стагоддзя: хвалю і ставок. -
Ушыркі звостраны. Адно - золь.
Мноства сэрц - ловы. Чакалі.
І душы голасна крычалі.
Ярму рабоў спяваць: "Кароль!"
...Кідкі лістапад. Шал кроз.
Трымцi, сутонне. Хмарнасць. Спадзяванне.
Пых ветрагону - няўжо? каханне?!
Анёл бялюткі ўнік белых бяроз...
На ростанях Любовi - 16 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122101903962
Свидетельство о публикации №122101903962
Рецензии