Каханая! мы міг - у жыцці!
Такі віхрысты, выразны шляхам
Я! адолець - разам. Па-над шляхам.
Мне гэты шлях... І прагну ісці.
Эквілібрыстыка. Найперш, душа.
Найгоршае - чужое няньчыць...
Душу любоў "чужая" ляльчыць...
(Сябе караць! сябе вініць спярша!)
Парнас яшчэ... тужыць. - Дык ладзіў.
Паставіў бераг на берагі.
Уздоўж каралей цяглавай ракі. -
Чалавецтву Чалавек здрадзіў...
Жыць. Цяпер! У свеце. Мір сеяць
Думкай думнай, - думкі разбіваць?
Наноў чвыру лірыку ствараць?
Хімеры край умоўны зружавее...
Ах, любая! вачмі зноўку - сум.
Разлог, лямант, пыл, час адвагі.
Законнік крыўдзіць шалі: раўнавагі!
Нясконца мітусні чарніць прыдум.
Памежжа - ад даляглядаў... пень.
На крылах Феніксаў. Зноў шугаюць.
Рыфмы. Служкі! Рай пераствараюць!
Агніць, цямнее, - сыходзіць дзень...
На ростанях Любовi - 15 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122101503174
Свидетельство о публикации №122101503174
Рецензии