...Дні - распешчаныя - шукаюць шчасце!..
Узімку спяваю: і гронкі - салаўі.
Наўкола мяне посвіст! - салаўі!
І я магу песняй разлівацца!..
Хачу, да глыбіні, выразны,
Стромка-гнутка, у моцы пачуцця,
Бы вяртацца з некуль з нечуцця, -
Прадбач, свет, усведамляю: ясна...
І густы мае чарныя! пяючы!
На дне душы напята мноства струн.
Каваль - я. Адкрыў іх Вястун.
Які над рунью ўскружыў калючай...
Неімаверна струны на пачуцці. -
Заміранне злучанай душы.
Яднаць за сэрцы. Дахаў капяжы.
Азалоты зробяцца камусьці.
Маёй крыві адкрылася выразна
Бездань мрой ды незлічоных дум,
Маё Скарбонкі - вершаваны бум.
Ён слову дапамог невыказна...
Я ж надаў, выляпіў пачуцці.
Мае шалі - вы тонкі боль.
Я рынуў выцвілую столь.
Крыніцу рыну, калі яна брудзіць.
На ростанях Любовi - 12 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122100804800
Свидетельство о публикации №122100804800
Рецензии