...Дні распешчаныя шукаюць шчасце!..
Узімку спяваю: гронкі - салаўі.
Наўкола мяне посвіст! салаўі! -
І я магу песняй разлівацца!..
Хачу, да глыбіні выразны,
Стромка-гнутка, у моцы пачуцця,
Бы вяртацца з некуль, з нечуцця, -
Прадбач, квет, усведамляю: ясна...
І густ маю чарны! пяючы!
На дне душы напята мноства струн.
Каваль я. Адкрыў іх. Вястун.
Які над рунью ўскружыў калючай...
Неімаверна: струны на пачуцці. -
Заміранне злучанай душы.
Яднаць сэрцы. Дахаў капяжы.
Азалотай зробяцца камусьці.
Маёй - крыві - адкрылася выразна
Бездань мрой незлічоных дум;
Маёй Скарбонкі - вершаваны бум.
Ён слову дапамог выказна...
Я надаў, выляпіў пачуцці.
Мае шалі, - тонкі ё боль.
Я зрынуў выцвілую столь.
Крыніцу зрыну, калі яна брудзіць.
На ростанях Любовi - 12 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122100804800
Свидетельство о публикации №122100804800
Рецензии