Сэрца... Спадчына: кахання - ранне.
Самаквет. Вясёлкавасць душы,
Калі прачулы музыцы, імшы
Касцёла звон надыдзе, спатканне!..
Уцям, сэрца, - руняцца нагоды;
Ускрайкі сэрца і ўздых знайшоў,
Ён любові; а, калі дайшоў,
Найперш, файны венчык - насалоды...
Да гэтых дзён жагнаў я рукою.
Да гэтых дзён не чуў, дзе душа.
Адзнака мне - адчайная імша
У чэраве цячэ: Час ракою...
Маю любоў, вякоў, гартаюць рукі.
Пісанне. Адшукваю. Адказ.
(Аж на латыні расчыніўся сказ
Аб тэй любві). Стрыножаць мукі
Тых, іскр, стрыманых, - кветка!..
Новы век. Спадкаемцам. Прыкмет.
(Наноў ізноў аднавіў Сусвет!)
Іскра джала, - стрыманая кветка...
Наноў ізноў. Вяртацца. Расці.
Адшукаць "лістотнік", увырай -
І з-пад аблок вітаць крылы
Таго, хто ведаў шчасце: у жыцці.
На ростанях Любовi - 11 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122100403288
Свидетельство о публикации №122100403288
Рецензии