На ростанях Любовi - 6 -
Зіма скарыла пачуццёвы хор?
Вышынь завеі дальнабачных гор
Трымаў - любоў!.. Неба перанесла
Вугал снегу. Уступ паднябессю.
Надвор'е - спрэс панура, на зямлі
Зараз дадаецца: не жылі...
Дакуль любоў сягнула паднябессю?!
І праваруч, і злева тчэ жыццё.
Ператварае, вакольна ўздыхае,
Да згоды містычна замірае -
Вясёлы колер будзіць небыццё!..
І эфімернасць унікае. Ілбоў.
Міласэрнасць. Чуйная падлога
Вяслуе, шлях, бярэ рух дарога.
Стуль мы, - жывапіс масткоў!..
Цяпер душа не мерка супакою
І кожны дзень - важкая мяжа:
Заясны час вымакнуць спярша!
Імгненні гожа змацаю рукою!..
Я - скарбнік краіны матылёў.
Рух, ракітных, мройных сухавеяў.
Рух, паўднёвых, ветраных завеяў. -
Улюблёны першанец палёў...
Свидетельство о публикации №122091605751