На ростанях Любовi - 5 -
Калісьці дзёрзкіх - прыход! быццё!
А мо раней яшчэ - Жыцця жыццё!
Яно пячатку рыне ўскрай самоты;
Тых дзён шыр, цень носіць,
Пляск фарб у жух далечыні; -
Наўпрост адлегласцей агні
Маяк тварылі выгнанніку на востраў...
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Двор сонца: вартасці блакіту...
Цень сустрэў - прамністасць аксаміту!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Тых дзён, дзён азнаных,
Што сутарэнне кіне, і асцё
У жменьцы думак - закладніцкіх - шмаццё:
Імкне суквет, квет непрадказальны!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Замірэнне і ўсхваляваннем
Хтось напяў узмах замілаванню,
Каб збуяць на востраве Любові?..
Каб губіць духмянасць руж,
Шчыры, хтось, вынайшаў сцяжынкі,
Перагайдаў гадзіны, хвілінкі,
Гірлянды майстраваў шаўковых сцюж?..
Свидетельство о публикации №122091507806