На ростанях Любовi - 5 -

Тых дзён дзіцяча-бесклапотных -
Калісьці дзёрзкіх - прыходы ў быццё!
А мо раней яшчэ - Жыцця жыццё!
Яно пячатку рыне ўскрай самоты;
       Тых дзён шчыры цёплы позірк
       І пляскі фарб у жух далечыні; -
       Неяк наўпрост адлегласцей агні
       Маяк тварылі выгнанніку на востраў...
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Двор сонца трэ: колькі блакіту...
Цень сустрэў - прамністасць аксаміту!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
       Тых дзён, дзён азнаных,
       Што сутарэнне кіне, і асцё
       У жменьцы думак - закладніцкіх - шмаццё:
       Імкне суквет і квет непрадказальны!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
І замірэннем і ўсхваляваннем
Хтосьці напяў узмах замілаванню,
Каб збуяць на востраве Любові?..
       Каб згубіць духмянабачных руж,
       Шчыры, хтось, вынайшаў сцяжынкі,
       Перагайдаў гадзіны, хвілінкі,
       Гірлянды змайстраваў шаўковых сцюж?..