Ты дзён дзіцяча-бесклапотных -
Калісьці дзёрзкіх - прыход! быццё!
А мо раней яшчэ - Жыцця жыццё!
Яно пячатку рыне ўскрай самоты;
Ты дзён шыр, цень носіць
Пляск фарб у жух далечыні; -
Наўпрост адлегласцей агні
Маяк стварылі выгнанніку на востраў...
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Двор сонца вартасці блакіту
Цень сустрэў - прамністасць аксаміту!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Ты дзён, і дзён азнаных,
Што сутарэнне кіне, і асцё
У жменьцы: думак - закладніцкіх - шмаццё
Імкне суквет, квет непрадказальны!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Замірэнне ўсхваляваннем
Хтось напяў, узмах замілаванню,
Каб не збуяць на востраве Любові?..
Каб не губіць духмянасць руж,
Шчыры, хтось, вынайшаў сцяжынкі,
Перагайдаў гадзіны і хвілінкі,
Гірлянды майстраваў шаўковых сцюж...
На ростанях Любовi - 5 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122091507806
Свидетельство о публикации №122091507806
Рецензии