На ростанях Любовi - 5 -

Тых дзён дзіцяча-бесклапотных -
Калісьці дзёрзкіх - прыход! быццё!
А мо раней яшчэ - Жыцця жыццё!
Яно пячатку рыне ўскрай самоты;
       Тых дзён шыр, цень носіць,
       Пляск фарб у жух далечыні; -
       Наўпрост адлегласцей агні
       Маяк тварылі выгнанніку на востраў...
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Двор сонца: вартасці блакіту...
Цень сустрэў - прамністасць аксаміту!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
       Тых дзён, дзён азнаных,
       Што сутарэнне кіне, і асцё
       У жменьцы думак - закладніцкіх - шмаццё:
       Імкне суквет, квет непрадказальны!
Любові востраў! Востраў мой Любові!
Замірэнне і ўсхваляваннем
Хтось напяў узмах замілаванню,
Каб збуяць на востраве Любові?..
       Каб губіць духмянасць руж,
       Шчыры, хтось, вынайшаў сцяжынкі,
       Перагайдаў гадзіны, хвілінкі,
       Гірлянды майстраваў шаўковых сцюж?..


Рецензии